Zamanı Qabaqlayan Liderlik

Tarix sadəcə baş vermiş hadisələrin xronologiyası deyil; o, həm də millətlərin öz müqəddəratını təyin etmə alovunda bişdiyi, sınağa çəkildiyi böyük bir sınaq meydanıdır. Azərbaycan xalqının yaxın tarixi isə bu sınaqlardan necə başıuca və güclü çıxmağın ən bariz nümunəsidir. Bu gün geriyə boylanıb müstəqilliyimizin ilk illərinə nəzər salanda, bir dövlətin uçurumun kənarından dönərək necə regional gücə çevrildiyinin şahidi oluruq. Bu möcüzəvi qayıdışın və yüksəlişin arxasında isə tək bir imza dayanır: Heydər Əliyev.

3 oktyabr 1993-cü il... Bu tarix Azərbaycanın dövlətçilik salnaməsinə sadəcə bir prezident seçkisi günü kimi düşmədi. Bu, xaosun, daxili çəkişmələrin, iqtisadi və hərbi böhranın girdabında boğulan bir xalqın öz gələcək taleyini, müqəddəratını həll etdiyi dönüş nöqtəsi idi. Seçicilərin 98.84 faizinin mütləq etimadını qazanaraq Prezident seçilən Ulu Öndər, əslində dağılmaqda olan bir ölkənin xilaskarlıq missiyasını öz çiyinlərinə götürürdü. Xalq yaxşı bilirdi ki, bu ağır və qaranlıq dövrdə gəmini fırtınadan çıxara biləcək yeganə kapitan, hələ 1969-1982-ci illərdə Azərbaycana rəhbərlik edərkən ölkəni cəhalətdən və gerilikdən xilas edən böyük strateqdir.

Heydər Əliyev hakimiyyətə gələn kimi ilk növbədə dövlətin onurğa sütunu olan ordu quruculuğuna başladı. Çünki cəbhədə igid oğullarımızın göstərdiyi qəhrəmanlıqlar vahid komandanlığın və peşəkar hərbi strategiyanın olmaması ucbatından uğursuzluqla nəticələnirdi. Sürətli islahatlar keçirildi; 1993-cü ilin noyabrında Dövlət Müdafiə Şurası yaradıldı, ardınca "Müdafiə haqqında" qanun qəbul edildi. Nizami ordu quruculuğunun təməli məhz o çətin günlərdə qoyuldu. Ulu Öndər hələ o vaxtdan uzaqgörənliklə bəyan edirdi: "Şəhidlərimizin qanı yerdə qalmayacaq, Azərbaycan xalqı öz qamətini düzəldəcək, ayağa qalxacaq və öz ərazisini göz bəbəyi kimi qoruyacaq." Zaman onun hər bir kəlməsinin necə peyğəmbəranə bir dəqiqliklə reallaşdığını bizə sübut etdi.

İqtisadi müstəqillik olmadan siyasi müstəqilliyin daimi ola bilməyəcəyini dərk edən lider, 1994-cü il sentyabrın 20-də dünya iqtisadiyyatının axarını dəyişən "Əsrin müqaviləsi"nə imza atdı. Bu imza Azərbaycanı neft ölkəsi kimi dünyaya tanıtdı, ölkəyə gələn investisiya axını bazar iqtisadiyyatına keçidi sürətləndirdi və dövlətin maliyyə müstəqilliyini təmin etdi. O, ziyalılarla görüşündə deyirdi: "Azərbaycan bir müstəqil dövlət kimi öz taleyinin sahibi, öz torpaqlarının sahibi, öz hüquqlarının sahibi olacaq..." Bu gün Bakının küçələrində gəzərkən, onun qurduğu bu firavan həyatın real cizgilərini görürük.

Lakin Heydər Əliyev irsi sadəcə iqtisadiyyat və ordudan ibarət deyildi. O, bu dövlətin ruhunu – Azərbaycançılıq ideologiyasını yaratdı. Dövlət dilinin qorunması, milli-mənəvi dəyərlərin dirçəldilməsi onun siyasətinin nüvəsini təşkil edirdi. Beynəlxalq arenada isə bu günümüzə işıq tutan sarsılmaz müttəfiqliklərin bünövrəsini qoydu. 1991-ci ildə müstəqilliyimizi ilk tanıyan Türkiyə Cümhuriyyəti ilə qurulan diplomatik və qardaşlıq münasibətləri, Ulu Öndərin uzaqgörən xarici siyasətinin bəhrəsi idi. Bu gün – istər Qarabağ münaqişəsinin ilk illərində, istərsə də İkinci Qarabağ müharibəsində – Türkiyənin Azərbaycanın yanında sarsılmaz bir dağ kimi dayanması məhz həmin möhkəm təməlin nəticəsidir.

Zaman keçdikcə Ümummilli Liderin şəxsiyyətinin miqyası daha da böyüyür və möhtəşəm görünür. Dilini, dinini, əqidəsini və bütün ömrünü Azərbaycana fəda edən bu dahi şəxsiyyəti bu gün minnətdarlıqla anırıq. Bizə qoyub getdiyi ən böyük miras isə müstəqil ölkəmiz və hər birimizin qəlbində qürurla əks-səda doğuran o unudulmaz şüardır: "Mən həmişə fəxr etmişəm, bu gün də fəxr edirəm ki, mən azərbaycanlıyam!"