1993-cü il 3 oktyabr prezident seçkiləri Azərbaycanın siyasi tarixində xüsusi yer tutur
Afaq Səfərova
YAP Suraxanı rayon təşkilatının fəal üzvü
Suraxanı rayonu 275 nömrəli tam orta məktəbin direktor müavini
1993-cü il Azərbaycan tarixinin mürəkkəb və məsuliyyətli dövrlərindən biri kimi yadda qalmışdır. Dövlət müstəqilliyinin ilk illərində ölkədə siyasi sabitliyin pozulması, idarəetmədə ciddi çətinliklərin yaranması, iqtisadi böhranın dərinləşməsi və ictimai-siyasi qarşıdurmalar Azərbaycanın müstəqilliyinin gələcəyi ilə bağlı ciddi narahatlıqlar doğururdu. Belə bir mürəkkəb şəraitdə xalqın iradəsi ilə siyasi hakimiyyətə qayıdan Heydər Əliyevin qarşısında mühüm vəzifələr dayanırdı. 3 oktyabr 1993-cü ildə keçirilmiş prezident seçkilərində Heydər Əliyevin Azərbaycan Respublikasının Prezidenti seçilməsi ölkənin müasir tarixində mühüm mərhələnin başlanğıcı oldu.
Heydər Əliyevin Naxçıvanda fəaliyyət göstərdiyi dövrdən etibarən Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin qorunması, milli dövlətçilik ənənələrinin möhkəmləndirilməsi və xalqın gələcəyinin təmin olunması məsələləri onun siyasi fəaliyyətinin əsas istiqamətlərindən birinə çevrilmişdi. 1993-cü ilin iyununda xalqın təkidli tələbi ilə Bakıya qayıtması ölkədəki siyasi proseslərin yeni mərhələyə keçməsinə səbəb oldu. Həmin dövrdə əsas məqsədlərdən biri ölkədə sabitliyin bərqərar edilməsi, dövlət idarəçiliyinin möhkəmləndirilməsi və müstəqilliyin real əsaslarının yaradılması idi.
1993-cü il oktyabrın 3-də keçirilən prezident seçkiləri Azərbaycanın siyasi tarixində xüsusi yer tutur. Heydər Əliyevin xalq tərəfindən prezident seçilməsi ilə ölkənin siyasi həyatında yeni mərhələ başlandı. Qarşıda duran vəzifələr yalnız dövlət idarəçiliyinin təşkilindən ibarət deyildi. Azərbaycan qarşısında müstəqil dövlət kimi mövcudluğunu möhkəmləndirmək, milli təhlükəsizliyi təmin etmək, iqtisadiyyatın inkişafı üçün əlverişli şərait yaratmaq və beynəlxalq münasibətlər sistemində öz layiqli yerini müəyyənləşdirmək kimi strateji məsələlər dayanırdı.
Heydər Əliyevin dövlətçilik fəaliyyətinin mühüm istiqamətlərindən biri dövlət institutlarının gücləndirilməsi olmuşdur. Dövlətin idarə olunmasında ardıcıllıq və sistemlilik, qanunun aliliyinin təmin edilməsi, dövlət intizamının möhkəmləndirilməsi və ictimai-siyasi sabitliyin qorunması müstəqil Azərbaycanın inkişafının əsas şərtləri kimi müəyyənləşdirilmişdir. Bu yanaşma sonrakı illərdə ölkənin siyasi və hüquqi sisteminin formalaşmasına təsir göstərən əsas amillərdən biri olmuşdur.
Ulu Öndərin dövlətçilik konsepsiyasında müstəqillik xüsusi əhəmiyyət daşıyırdı. O, Azərbaycanın dövlət müstəqilliyinin qorunmasını hər bir vətəndaşın müqəddəs vəzifəsi kimi qiymətləndirirdi. Onun müxtəlif çıxışlarında səsləndirdiyi fikirlərdə müstəqil dövlətin yalnız formal siyasi atributlarla deyil, güclü iqtisadiyyat, möhkəm dövlət institutları, hüquqi sistem və milli həmrəylik əsasında inkişaf edə biləcəyi vurğulanırdı.
Heydər Əliyevin siyasi fəaliyyətində xalq-dövlət münasibətləri də mühüm yer tuturdu. Dövlətin gücünün xalqın iradəsi və milli həmrəyliklə bağlı olduğu fikri onun çıxışlarında ardıcıl şəkildə ifadə olunurdu. O, Azərbaycanın gələcəyini müstəqillik, demokratiya, insan hüquqları və iqtisadi inkişaf prinsipləri ilə əlaqələndirirdi.
